Tilly Wils

In 1974 schreef Tilly Wils zich in bij de Vrije Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Daar volgde ze vele verschillende workshops, maar kwam al snel tot de conclusie dat ze wilde schilderen en graag met kleur wilde werken. Het liefst abstract, daarvoor moest zij eerst de grondbeginselen van het vak beheersen. Gedurende een aantal jaren werkte ze realistisch, maar dit is in de loop der jaren veranderd in lyrisch abstract.

Wat klank is in de muziek, is kleur in de schilderkunst. Deze onderlinge verwantschap ervaart Tilly keer op keer als ze schildert. Of het nu klassieke muziek, jazz of rock-n-roll is maakt niet uit, ze schildert altijd op muziek. Soms zijn het klankuitbarstingen of swingende partijen die dusdanige emoties oproepen waardoor kleurexplosies ontstaan.

Met een groot gebaar wordt de verf (door Tilly zelf gemaakt van pigmenten en bindmiddelen) op het doek aangebracht, waarbij de kleuren – net als klanken – elkaar ondersteunen en versterken. Hiervoor gebruikt ze niet alleen penselen, maar ook paletmessen, doekjes en vaak haar handen. De houtskoollijnen waarmee de tekening eerst werd opgebracht wordt later in de nog natte verf weer teruggehaald. Aan deze handeling kun je duidelijk haar schriftuur herkennen.

Als het doek in harmonie is en er een geweldige kleurkracht van afstraalt, dan is de opdracht voltooid. Het doek kan het atelier verlaten, zelf stort ze zich opnieuw op het componeren van nieuwe kleurcomposities. Al jaren worden de werken van Tilly Wils geëxposeerd in de meest gerenommeerde galeries van Nederland. De schilderijen zijn aangekocht door het Rijk, het bedrijfsleven, overheidsinstanties en particulieren.